دکتر پورمازار جراح و متخصص عمل لازک چشم ،لیزیک،بلفاروپلاستی

نکات مهم جهت شناخت روش های جراحی چشم

چشم برخی از افراد عیب هایی مانند نزدیک بینی، آستیگمات، پیرچشمی و... دارند. برای رفع این عیوب برخی از افراد تصمیم به جراحی چشم می گیرند. برای جراحی چشم روش های مختلفی وجود دارد. لازک و لیزیک از روش های جراحی چشم هستند. انتخاب روش جراحی چشم باید توسط پزشک معالج با توجه به وضعیت بیمار انجام شود.

جراحی چشم

اگر صبح زود از خواب بیدار می شوید و قبل از هر چیزی دنبال عینک خود هستید مطمئنا جند با به خلاص شدن از شر عینک فکر کرده اید. عیوب انکساری چشم انواع مختلفی دارد که شایع ترین آن نزدیک بینی و آستیگمات است. عینک و لنز از وسایلی است که جهت تصحیح این عیوب استفاده می شود. اما ترجیح می دهند به جای یک عمر عینک زدن از روش های جراحی چشم استفاده کنند. امروزه با پیشرفت علم عوارض ناشی از جراحی چشم به حداقل رسیده است. جراحی لیزیک و لازک چشم دو روش متفاوت جراحی هستند. که جراح چشم پزشک بعد از معاینه بیمار، در صورت رضایت او برای جراحی، ضخامت قرنیه بیمار را اندازه می گیرد و با توجه به شرایط او روش عمل را تشخیص می دهد. اگر شما هم از عیب انکساری چشم خود رنج می برید اما با روش های جراحی چشم آشنا نیستید و ناراحتی بعد از عمل شما را نگران می کند. ما دو روش پرطرفدار جراحی چشم را به شما معرفی می کنیم و تفاوت لازک و لیزیک را ارائه خواهیم کرد. تا پایان این مقاله همراه ما باشید.

جراحی لیزیک چشم

لیزیک یکی از روش های جراحی چشم است. این روش کم خطر بوده و توسط لیزر انجام می شود. پزشک معالج لایه ای از قرنیه را به وسیله لیزر برش می دهد. ضخامت این لایه در حدود 100 تا 180 میکرون است. این لایه از قرنیه جدا نمی شود بلکه با بافت بسیار نازکی به قرنیه متصل است. جراح به آرامی لایه را بلند می کند و با استفاده از لیزر قرنیه زیر آن را شکل می دهد. بعد از این که جراح تغییر شکل قرنیه را انجام داد، لایه را به آرامی سر جای خود می گذارد تا التیام یابد. بعد جراحی لیزیک چشم، بیمار می تواند بدون استفاده از عینک به خوبی ببیند.

عمل لیزیک

مزایا و معایب جراحی لیزیک

جراحی چشم با روش لیزیک بهبودی سریع بیمار را به همراه دارد. بیمار دوره درمان کوتاهی را با مصرف دارو سپری می کند و بعد از آن می تواند به زندگی عادی خود ادامه دهد. همچنین جراحی لیزیک تکرار پذیر است هرچند که نرخ پسرفت این روش بسیار پایین است. طبق مطالعات انجام شده فقط 5 تا 10 درصد افراد نیاز به تکرار عمل جراحی مجدد داشته اند. معایب و خطرات روش های جراحی چشم کم است. مثلا اگر بعد از جراحی لیزیک چشم ضربه محکمی به سرتان خورد ممکن است باعث جابه جایی لایه شده و عوارض جدی برای چشم شما به همراه خواهد داشت. البته این مورد بسیار نادر است. علاوه بر این گران بودن و پیچیده بودن این روش از دیگر معایب جراحی لیزیک است. از مهم ترین معایب جراحی لیزیک می توان خشکی چشم را نام برد که بیماران بیش از سایر موارد از آن شکایت می کنند. 

جراحی لازک چشم

لازک یکی دیگر از روش های جراحی چشم است. این روش از مزایای هر دو روش لیزیک و پی آر کی برخوردار است. و احتمال بروز عوارض بعد از جراحی چشم پایین تر است. در روش لازک جراح با استفاده از چاقوی ظریف جراحی لایه ای از روی قرنیه را برمی دارد و با استفاده از لیزر قرنیه را شکل می دهند. ضخامت لایه ی برداشته شده در حدود 50 میکرون است. بعد از تغییر شکل قرنیه توسط لیزر لایه ی جدا شده برگردانده می شود تا التیام یابد.

معایب و مزایا جراحی لازک

چون در روش لازک چشم نسبت به روش لیزیک کمتر در تماس با لیزر است خطر کمتری برای چشم دارد و هزینه مناسب تری دارد. هم چنین خشکی چشم در این روش کم تر است. در نتیجه برای کسانی که قرنیه نازکی دارند گزینه ی مناسبی می تواند باشد، چون برش نازک تری در قرنیه ایجاد می شود و احتمال خشکی قرنیه بسیار پایین است. از معایب روش لازک می توان به طولانی بودن دوره نقاهت اشاره کرد. بیمار پس از یک تا دو هفته بینایی کامل خود را به دست می آورد.

تفاوت لازک و لیزیک

آشنایی با روش های جراحی لیزیک و لازک چشم، معایب و مزایای این روش ها کم و بیش تفاوت این دو روش را مشخص کرده است. عمده ترین تفاوت این دو روش ضخامت لایه ی برداشته شده از قرنیه است. همان طور که گفته شد در جراحی لازک ضخامت 50 میکرون است که تقریبا نصف ضخامتی است که در جراحی لیزیک برداشته می شود. با کاهش ضخامت لایه ی برداشته شده مدت زمان بهبودی بیمار افزایش می یابد. در نتیجه بیمارانی که با جراحی لازک به دنبال رفع عیب انکساری چشم خود بودند دیرتر از کسانی که به جراحی لیزیک روی آورده اند بینایی کامل خود را به دست می آورند. در جراحی لازک چون چشم زمان کم تری را در معرض لیزر قرار می گیرد، عوارض کمتری را نسبت به روش لیزیک دارد. در حالت کلی انتخاب روش جراحی توسط پزشک و با توجه به روش زندگی و وضعیت بیمار مانند ضخامت قرنیه او، انتخاب می شود.