دکتر پورمازار جراح و متخصص عمل لازک چشم ،لیزیک،بلفاروپلاستی

کاهش بینایی بر اثر اختلال در انتقال گلوکز

اختلال در انتقال گلوکز منجر به کاهش بینایی در رتینیت پیگمنتوزا RP

رتینیت پیگمنتوزا یا RP (Retinitis pigmentosa) به گروهی از بیماریهای ارثی شبکیه می گویند که باعث کاهش تدریجی بینایی می شود. رتینیت پیگمنتوزا یا RP  شبکیه چشم را درگیر می کند. بیماری رتینیت پیگمنتوزا یا RP ژنتیکی است و از والدین به فرزندان منتقل می شود.
RP یک اختلال ارثی چشم است که باعث ازبین رفتن ندریجی سلول های استوانی چشم شده و باعث کاهش دید محیطی و دید در شب می شود و به تدریج باعث ازبین رفتن گیرنده های مخروطی و نرسیدن نور به چشم به وضوح بالا و بینایی در رنگ ها می شود.

محققان به این نتیجه رسیده اند که اختلال RP نتیجه اختلال در جریان تغذیه گلوکز به گیرنده های مخروطی و استوانه ای چشم می باشد. این اختلال باعث می شود گیرنده نور در چشم به شدت ضعیف شود و در دریافت نور دچار مشکل شود. محققان در تحقیقات خود این اختلال را کاهش دسترسی گلوکز در سلول ها می دانند.
از آنجا که تحقیقات باعث می شود درک بهتری از پیشرفت RP انجام شود و این دانش بدست آمده ممکن است به درمان نیز منجر شود که می تواند روند از بین رفتن مخروط ها و استوانه های چشم را کند یا متوقف سازد. علاوه بر ارتباط گلوکز با RP و عدم موفقیت در متابولیسم گلوکز در شبکیه چشم به تغییرات در سرطان ریه را نیز مشاهده کرده اند و ممکن است در ایجاد اهداف درمانی برای هر دو بیماری مفید و چاره ساز باشد.
طبق گفته محققان و آزمایش های انجام شده توسط آن ها، در سرطان ریه و هم نورون های موجود در شبکیه چشم از گلوکز به عنوان منبع اصلی سوخت و ساز در بدن استفاده می کنند. استفاده از گوکز یک استراتژی اساسی در مبارزه با سرطان ریه می باشد. این ارتباط غیره منتظره در متابولیسم سرطان شبکیه و ریه باعث شده است تا این سیستم های به ظاهر نامربوط به هم پیوند داده شوند و به دنبال راه درمان و داروهای متداول باشند که هم به درمان سرطان ریه و هم دژنراسیون شبکیه کمک کند.

RP  یک بیماری ارثی است که در آن سلول های گیرنده در شبکیه و سلول های مخروطی و استوانی آن با گذشت زمان بیشتر و بیشتر از بین می روند، گیرنده های نور، نوراز سیگنال های الکتریکی جذب می شود و از طریق عصب بینایی به مغز ارسال می شود.
استوانه ها که در منطقه بیرونی شبکیه واقع شده اند، به دید میحطی کمک می کند، مخروط ها که بیشتر در قسمت مرکز شبکیه قرار دارند، درک رنگ و جزئیات بصری را امکان پذیر می سازند. در RP استوانه ها ابتدا زخیم می شوند و این زخیم شدن باعث کاهش بینایی محیطی می شود در مرحله بعد مخروط ها آسیب می بینند. بدون عملکرد مخروط ها بیماران RP دید روزانه با وضوح بالا،خواندن، تشخیص چهره، امکان رانندگی و... را از دست می دهند.
به مرور بیمار در بینایی ناتوان تر می شود و از بین رفتن دید در شب و دید کامل محیطی و در آخر منجر به نابینایی در فرد می شود. این بیماری حدود 4000 نفر در سطح جهان را تحت تاثیر قرار داده است.